Welkom op de nieuwe site van Ton en Wilma.
Zondag 20 nov.
Inmiddels, zitten we een week in ons nieuwe huis. En we beginnen een beetje door de dozen heen te raken, niet dat alles weg is er staan er nog genoeg op zolder. Alles wat geen PRIO had hebben we daar maar neer laten zetten.
Eerlijk gezegd we hebben te veel spullen, dat wisten we eigenlijk al maar nu wordt het nog eens bevestigd. Alles wat op zolder staat gaan we uitzoeken en het gaat op EBAY of naar de Kringloop. Ook de kleding moeten we kritisch door heen, de inloopkast in de VS was een uitkomst, schitterend wat kun je daarin veel kwijt. Het nadeel van zo’n Amerikaanse kast is als je terug komt je een hele slaapkamer om moet bouwen, wij kunnen dat helaas niet we hebben er maar twee. Dus opruimen, en je weet wat ze zeggen als je wat nieuws koopt moet je ook wat wegdoen, dat laatste hebben wij te weinig of helemaal niet gedaan.
De oplossing voor ons was een kledingkast 3 meter lang en 2 meter 20 hoog. Nu waren we al eerder bij IKEA geweest waar we iets hadden gezien wat ons wel aanstond. 
Dus wij een kast gehaald, nog even gevraagd wat het kost als ze deze voor ons in elkaar zouden zetten, dat doen ze tegenwoordig, maar dat was 180 euro en die had ik snel verdiend dacht ik. De IKEA bezorgers brachten de kast ook niet naar boven, ja dat kan wel maar dan moet je per kilo en etage extra betalen.
Het systeem is simpel, alles kan met een schroevendraaier in elkaar gezet worden. Toen ik de eerste kast klaar had en deze overeind wou zetten stortte dat hele ding in elkaar. Volgens de bijgeleverde tekening had ik niets verkeerd gedaan, maar toch. Bijna alles van IKEA is gemaakt van spaanderplaat en als dat in elkaar stort blijft er weinig van over. De oplossing was naar de Gamma en versterkingshoeken halen. Niet zoals het hoort maar wel stevig en hij zal zeker niet omvallen. De kast staat inmiddels en is al redelijk gevuld. En een ding is zeker ik ga nooit meer een kast bij IKEA kopen.
Gisteren kregen we een e-mail met het bericht dat we een huis hebben.
Het is Doetinchem geworden en niet, Didam wat in de eerste instantie het plan was. Didam was op zich prima, maar het huis was behoorlijk uitgeleefd, alles moest opgeknapt en geschilderd worden, muren, deuren, kozijnen noem maar op.
Het huis in Doetinchem, is daar in tegen perfect. Natuurlijk moet er een sauskwast door heen gehaald worden, maar dan heb je het ook gehad. En een tuin die mooi is aangelegd en ook niet onbelangrijk de locatie en voor de PT is er een garage. Dus deze keer een verhaal over onze nieuwe woonplaats Doetinchem. 
De oudste vermelding van Doetinchem dateert uit 838 als villa Duetinghem, een nederzetting met een kerk. In de periode na 838 ontstond de versterkte stad Deutinkem met een kerk die ten geschenke werd gegeven aan de toenmalige bisschop van Utrecht. Andere naamvarianten die in de loop van de tijd gebruikt werden, waren Duttichem, Duichingen, Dotekom en Deutekom.
Rond 1100 begon Doetinchem te groeien, en werd een stadsmuur gebouwd tegen plunderaars die meerdere malen probeerden de stad leeg te roven. In 1236 kreeg Doetinchem stadsrechten van graaf Otto II van Gelre; ook werd in dat jaar de stadsmuur met een meter verhoogd.
De tot dan gebruikte vier slagbomen werden vervangen door vier grote stadspoorten: de Hamburgerpoort, de Waterpoort, de Gruitpoort en de Hezenpoort. Later werden er grachten omheen gegraven, en er werden voorpoorten gemaakt.
Doetinchem werd belangrijk als handelsplaats voor boeren die hun koopwaar op de markt van Doetinchem kwamen verkopen. Doetinchem was één van de vijf stemhebbende steden binnen de Staten van het kwartier Zutphen. Deze markt werd gehouden op het Simonsplein en tot aan de Tweede Wereldoorlog bleef deze bestaan. Een grote stadsbrand in 1527 vernietigde alle gegevens van Doetinchem.
Over Doetinchem uit de Middeleeuwen is hierdoor niet veel meer bekend.
In 1672 is de stadsmuur grotendeels afgebroken. In de tweede helft van de 19e eeuw verdwenen de poorten en werd een groot deel van de stadswal weggehaald. De eind 13e- of het begin 14e eeuwse fundamenten van de stadsmuur zijn gedeeltelijk nog aanwezig in de grond, en was aan de voet ongeveer anderhalf meter breed. Doetinchem bleef rustig tot aan de Eerste Wereldoorlog, toen in Doetinchem een paar grenswachters de wacht hielden.
Ook de Tweede Wereldoorlog met de Hongerwinter leek Doetinchem goed door te komen. Er was gedurende de oorlogsjaren een kleine Duitse bezettingsmacht gelegerd. Op het eind van de oorlog werden enkele gevangenen geëxecuteerd als represaille voor een verzetsdaad, gepleegd bij het Veluwse plaatsje Putten toen een belangrijke Duitse officier werd doodgeschoten door het verzet. Ook werd het pand Bouchina gebruikt om negen Nederlandse Joden, die speciale bescherming genoten van de NSB, in te huisvesten. Op 19, 21 en 23 maart 1945 werd Doetinchem per abuis gebombardeerd door Britse vliegtuigen, die Doetinchem voor het Duitse Anholt en Isselburg aanzagen. Het Doetinchems stadshart werd zwaar beschadigd, maar niet vernietigd.
In de daarop volgende decennia groeide Doetinchem door en na een paar jaar werd zij zelfs groter dan de 'concurrenten' Doesburg, Winterswijk en Zutphen. Philips had enkele jaren een fabriek in de stad. Ook vandaag de dag (2011 is Doetinchem nog aan het uitbreiden. Er worden nieuwe wijken gebouwd, zoals Dichteren (deze wijk draagt dezelfde naam als het naastgelegen buurtschap), de wijk Wijnbergen, Heelweg, Iseldoks en Vijverberg-Zuid. Ook heeft Doetinchem zijn eigen betaald voetbalclub: De Graafschap.
Er zijn twee belangrijke culturele manifestaties die in Doetinchem worden gehouden.
Eenmaal per jaar is er een straattheaterfestival met de naam Buitengewoon. Het biedt een scala aan kleine en grote straattheatergezelschappen die tijdens een aantal dagen optreden in de Doetinchemse binnenstad.
De andere manifestatie, Huntenkunst, richt zich op meer traditionele cultuuruitingen zoals beeldende kunst. Huntenkunst wordt eenmaal per twee jaar gehouden in en rond de Houtkamphal. Huntenkunst heeft een ballotagecommissie die de kwaliteit van de inzendingen wil garanderen. 
Ongeveer 150 kunstenaars uit binnen- en buitenland exposeren gedurende drie dagen hun kunstwerken.
Niet zozeer een culturele aangelegenheid maar toch een groot feest is het jaarlijkse Stadsfeest met vele muziekacts op verschillende plaatsen in het centrum, de kermis, veel eet- en drinktentjes, een grote overkapping over het Simonsplein en als afsluiter het vuurwerk op de Bleek.
In de jaren 90 is het uitgaansleven van Doetinchem sterk ontwikkeld en heeft thans een hoog niveau voor een stad van deze omvang. Er zijn voor uitgaanders veel cafés, dancings en eetgelegenheden te vinden, onder andere rondom de N.H. Catharinakerk, op het centrale Simonsplein, bij de oude veemarkt en vooral in de Grutstraat. Tevens zal in de Grutstraat een nieuwe stads(bier)brouwerij komen met een café.
